sûr

sûr, adj.


1. (indubitable) cūþ(e)lic ♦ gewislic ♦ gewiss, v.h.a. giwis > all.m. gewiss, v.s. wiss, v.fr. wiss. être peu sûr (être sujet à caution) tealtrian (Vf2). de source sûre, loc. adv. cūþ(e)līce/cūþīce. bien sûr, loc. adv. gewis(s)līce ♦ gewislīce þonne.


2. (PERSONNE) a. (certain, qui ne doute pas)
gewiss ← ♦ ? untwēod ♦ untwēo(ge)nde ♦ untwēogendlic ♦ witod ♦ witodlic/witedlic.


b. (assuré, confiant)
b(e)ald > a.m. bold, got. balþs, v.n. ballr, v.h.a. bald > all.m. bald, v.s. bald ♦ collenf(i)erhþ/collenfyrhþ ♦ framlic/fromlic ♦ h(e)ard (a/ō) > a.m. hard, got. hardus (u), v.n. harðr (a/ō), v.h.a. hart(i) (ja/jō) > all.m. hart, v.s. hard, v.fr. herd ♦ heardlic ♦ hwætmōd ♦ ranc > a.m. rank, v.n. rakkr ♦ stearcheort ♦ st(i)ercedferhþ/stærcedferhþ ♦ þrīstlic.
être trop sûr de soi
fortrūwian (Vf2).


c. (fidèle, loyal)
fǣle ♦ getrēowful ♦ gewiss ← ♦ gōd > a.m. good, got. gōþs, v.n. góðr, v.h.a. guot > all.m. gut, v.s. gut, v.fr. gōd ♦ riht/ryht/reht > a.m. right, got. raihts, v.n. réttr, v.h.a. reht > all.m. recht, v.s. reht, v.fr. riucht ♦ sicor > a.m. sicker, v.h.a. sihhur/sichor > all.m. sicher, v.s. sikur/sikor, v.fr. sikur/siker ♦ unswicol.
être sûr
getrēowfæstnian (Vf2).


3. (infaillible, sur lequel on peut compter)
gewiss ←. (à la réputation solide) fæst/fast > a.m. fast, v.n. fastr, v.h.a. festi (ja/jō) > all.m. fest, v.s. fast, v.fr. fest. (MÉMOIRE) fæsthafol/fæsthafel.


4.
(sans danger) geheald ♦ gehieldelic/gehyldelic ♦ gesund > a.m. sound, v.h.a. gisunt > all.m. gesund, v.s. gisund ♦ gesundlic/gesyndlic. endroit naturellement sûr fæst(e)n/fe(a)sten (nt. ja), v.h.a. festī (f. īn) > all.m. Feste, v.s. festī (f.), v.fr. fest ♦ fæstnes/festnes (f. jō) > a.m. fastness ♦ fæstnung (f. ō) > a.m. fastening. lieu sûr friþstōw (f. wō) ♦ (ge)ne(a)r (nt.) ♦ generstede (m. i) ♦ hlēo(w)/hlīw (m. wa) > a.m. lee, got. hlija (m. et nt. a), v.n. hlé, v.s. hleo, v.fr. hlī ♦ hlēowstōl (m. a) ♦ hlīwe/hlīg (f.) ♦ scildburh/sc(i)eldburh/scyldburg (f. th. rac.), v.h.a. sciltburg (f. th. rac. et i). lieu sûr en bois (ARCHE DE NOÉ) wudufæsten (nt. ja).
mettre en lieu sûr
befæstan (Vf1). ne pas garder en lieu sûr forhealdan (VF7). rendre sûr (UN LIEU) gefæstnian (Vf2) ♦ generi(g)an/genergan, got. (ga)nasjan {Vf1} ♦ weardian (Vf2) > a.m. ward, v.n. varða (Vf2), v.h.a. wartēn (Vf3) > all.m. warten, v.s. wardōn, v.fr. wardia.